19/09/25

Daar was so baie mense

so baie gebeure, so ontsettend lank gelede
alles het altyd vir my klaar lank gelede gevoel
asof ek leef in ‘n eeu verder van nou en terugkyk
op nou, die tyd waarin ek leef en dit wat was, asof
dit vasgevang is in glasies vol fyn sandtydkleure in ‘n
maalkolk sterrewind ineen gestrooi gewaai versprei en ek
kan dit nie mooi meer uitmekaar kry nie, dit is vervloei, dit strek
oor millenia, eeue, jare, maande, weke, dae, generasies kom, kom
en sal weer gaan en die tyd droom, en alles bestaan en alles vergaan

Braamfonteinspruitpark, Parkhurst, Julie 2023

My poësie-blog / My Poetry Blog

    Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...