29/12/25

Soothing song for the summer

I live in an old green city
with colossal sculptures
and stately buildings dating
from eras of architecture
that would last long in beauty

you looked at me intently
your dark eyes rested
for a moment on my face

open your thoughts
you whispered
open yourself to me

let your drops stream
in waterfalls of sorrow

flow with the river
so that you
can remember

.
and now we are here
in this listening rich summer
of the silent voices
we still hear

and the voices of us
who are still
alive

🦋
© Annora Eksteen, 2025

Dear Kitty: I'm in sorrow about your Anne

she lived to the inside
in those darkened back rooms
in an Amsterdam of 1944

but she was in an inner world
of tranquillity
of pureness and beauty
but what her thoughts were
in the end
we can’t say
or even begin to feel


with these words 

I try to look past

the unbearable cruelty 

and suffering

to see her

white dove

fly so very high above us

in the wide blue open sky


© Annora Eksteen, 2025

28/12/25

Sewentig

Met apologie aan Dylan Thomas,
Arthur Rimbaud, James Ramsey Ullman
Ingrid Jonker.

dit was my sewentiende jaar

op pad hemel toe

wat sou ek onthou

wat sou ek dink

van sewentig jaar

op Afrikagrond


Ydrie wat bel

die kar het gerol

op ‘n stofpad verby Gobabis


Namibië se goue gras

ons vliegtuig wat land

Boetie Lottawien en ma

se gebreekte lywe in Karatara


Nerina ek en pa

wat ver oor die plaaspaaie staar

terug na Omitara Okomboeka 

Owieniekieroe en Orogo se wintervlei


ek blaas op my fluit ‘n fraaie geluid

maar Dappies kom loer in en sê

nee ou nig wat ‘n rumoer

gaan daar na ou Els se stroois en speel

jou musieke kan jy met hulle deel


sou Jan Kloot jare later

in einste stroois kom rondkruip

met Béatrice et les enfants

om diep Suidwesstof en vuurrook te ruik


by Glenmore swem ma en tannie Anna

diep in die see

hoe groot is die strand

ons hardloop van die strandmeer

oor die uitgestrekte sand

was dit ons voetjies

wat so brand


terug in Lynnwood Glen

en ek lees weer ‘n boek

wat ek in pa se studeerkamer opsoek


far far I’ll go, alone, a wanderer

and life, the wide earth itself, will be my love


wens jy … sê ma

en gaan oefen jou klavier

ek betaal duur vir tannie Joyce

teen tien rand ‘n uur


pa


ek sien elke oggend tuis

hoe ‘n klip praat met sy skadu

rondom die witgekalkte huis


ma


kom nou julle kom dek af in die kombuis

en klim kinders in die kar laat ons ry

by tannie Ralie se plaas kan julle nartjies kry

onthou Louis sommer ook

by tant Mart se huishoudskool verby

sien julle — dis nou Bokfontein

en beter kinderdae kon ouma Liona nie kry


Lewies wou nog graag teen die aandwind staan

trots en allenig — ‘n man sonder naam

maar ai tog die kinders wat so kan raas

die hoenders die honde dit klink nes ‘n plaas

dis duiwe konyne dertien katte en ‘n koei

goeiste dink prof Ernst van Heerden

daai kanarie sing mooi

maar sit hom tog buite

saam met al die ander snuiters

dat ek hulle net kan sien

deur al die vuilerige ruite


een môre vroeg in die binnehof se son

staan tannie Toyce haar hare en opdoen

een lang lange vlegsel perfek en reg

en dan in ‘n bolla op 


ek vra


vir vandag as dit kon

los die vlegsel om te hang in die son


uh uh sussie, lag sy

soos ek sê

dis wat die gemeente van Machadodorp

van mevrou dominee wil hê


my pa is wyd soos ‘n wye oseaan

en hoër as die berge anderkant die maan

ver baie ver kom hy vandaan

daar waar die gras in al hulle glorie staan


my ma is ‘n koor

wat álles wil hoor

van cantare’s tot trio’s

en alles tussendoor


dogters kom luister

dis musiek wat betinkel

wat toor en wat fluister

nes my tuin in die duister


dit was alles lank geleë

ons kleintyd se wel en wee

hier’s ons gebore en hier wil ons lê


pa en ma, dis al 

wat ek wil sê


🦋

© Annora Eksteen, 2000


Ek en my dogter Li by Deltakafee Randburg in 2022 ↓

20/09/25

Tye onder die son in skoonheid en liefde

Annora Eksteen
20 Gedigte (2024–2025)

'n Kothuisie in 'n koue plek

ek sal vir jou 'n rooi vuur maak
die wind waai buite
die sneeu val in Desember
maar jy is veilig by my

in ons bed

Stillewe, 2024

‘n Oggend by die Groot Rivier

ek sien haar aan die oewerkant
met druppels op haar lawwe lyf

ek sien haar in die diep poel duik
die Visrivierheks met haar fuik

sy knipoog vir my en vra haar vrae
wil jy nie inkom inkom inkom nie

kom dryf kom dryf
kom dryf saam met my

moet net nie
klomp kak aanjae

al was jy altyd
vry ! vry ! vry !

ek gaan toe mos maar die waters in
ek was nie meer so bang nie
ek was nie meer so kwaad

want op ‘n manier
was die ou dier altyd hier 
by my en my nimmereindigende skrywery
wat tog nou besig-besig besig is 

om 'n einde te kry

Parkhurst, 2023

Dagbreekdans (Skilderye met blomme)

die dag breek oor gedigte soos die skoonheid van son
deur 'n kristalkoepel op 'n eikehoutvloer wat alles verlig

dan begin die geel glans glinster op 'n oopgekelkte blom

oor Welgemeend se kuns en 'n druppelende fonteinbron
en oor Wellington waar 'n beeldetuin groei, welig in lig

die dag breek oor gedigte soos die skoonheid van son

ver en verder by Wits tot oor Wespark as die oggend kom
oor 'n nederige nis se lank gelede 1970 skielike doodsberig

dan begin die geel glans glinster op 'n oopgekelkte blom

oor boekrakke, stukkende dakke, mense nog slapend in Ōṁ
al dansend deur vlaktevensters oor jong digterskoppe wat sug

die dag breek oor gedigte soos die skoonheid van son

die daeraad dans nou 'n chanson op die pols van 'n cajón
dit skyn deur 'n kantgordyn en vul die kamer pragtig in lig

dan begin die geel glans glinster op 'n oopgekelkte blom

vers-moeg krabbel ek: ek is so geskok deur die lewe, daarom
werk ek aan in eensame nagte, my fokus op die oggend gerig

die dag breek oor gedigte soos die skoonheid van son

dan begin die geel glans glinster op 'n oopgekelkte

blom


Die treinspoor vanaf Mosselbaai, 2018

Die baie wat oorbly ná jare

ek blaas die spinnerakke weg
want dis alles nou nie meer

so sleg nie

Victorypark Kelderkamer, 2025

Diep Rivier

kind van Afrika
ek het daai donker bloed
diep in die hart van Afrika
sal ek myself aanhou soek

ek sing vir haar
weer 'n keer
diep rivier
groot rivier

die riete beweeg soos die wind
soos die reën
soos die vrou van die rivier
beweeg saam met jou
groot rivier

die riviervrou bly in die duister van die nagoewer
die riviervrou bly in 'n rietdakhut
sy hou die man dop wat op 'n spoelklip sit
sy sien vir Ana die windnimf
in die groot boom langs die kuil

die riviervrou sing
sy sing in die nag
oor die spoelklipman en sy roffeldrom wat sag
die reis van die rivier saam trommel

van hoog bo in die berge
sing die riviervrou hulle reis
van Lesotho tot Augrabies
die plek van groot lawaai
oor die stille vloei af na die see
en die drie bergvroue wat in die kuile baai
van die groot rivier
die diep rivier van diamantgruis
die ou Gariep
van Afrika

ek beweeg saam met haar
ons groot rivier vloei aan
ek sterf in haar
en steeds vloei sy aan

sing riviervrou
sing helder en skoon
sing vrou van die Gariep
sing nog 'n keer die lied

wat die rivier vir jou aantoon

Stillewe, 2025

Ek hoor die klanke as ek verby stap

in die straat verby Deltapark
staan ‘n huis met lae geel mure
daar woon ‘n ou man met ‘n krom rug
en knobbelrige vingers
sy kleinseun oefen elke dag ‘n tuba

op die gras, nog dor en winterbros
stap die ou man laat een middag
sy oë op die vuil sypaadjie gerig

as ek my ver pad
met nuwe moed in die lente
terug huis toe stap, sien ek elke Vrydag
‘n Land Cruiser met ‘n lang sleepwa
hy laai vyftien parkfietsryers af

dis alles wat ek sien
en ook die torings van Sandton
die besemverkoper
die wag voor die kleuterskool
die akkerbome in die laning
die eekhorings wat rondskarrel
die duiwe wat opvlieg
en die ape wat in die takke

rondswaai

Deltapark, 2022

Ek vind tog altyd weer iets inspirerends

in goeie gedigte, boeke, films

in skranderes se intellektuele insig

in my vele alleen diep nadenke

in die sinne wat ek formuleer in my brein


alles het afgesonder en baie stil geword hier

'n weemoed het in my gedraai en weer telkens weggewaai

sal ek met wat oorbly dalk nog lank bestaan onder elke volmaan

ek fluister vir myself ek moet in die goue appel-metode aangaan

in my lang alleen diep denktye in my eensame kom en gaan

in hierdie kelderkamer rank my skribbels aan


as ek in die oggende ontwaak

stap ek in die sonstil straat 

tyd, die ure, loop deur elke dag

3 nm is koffie vanaf 4 nm … tee, tee

en oor my vel dit nie meer kan vat nie


uit die son uit bly


Mandelaplein, 2022

Hm, ek hou van sing

en bok as jy
jou bekfluit speel
om liedjies
vir jou te bring

I.R. Griffith Primary, 2022

Januarie se hoëveldreën

en ek blom
in groen, in geel
in rooi, in blou

‘n bruin bokkie was ek
en ek het gehardloop
so ver weg as wat ek kon

en nou skyn
die oggendson
deur die ruite

sonder dat ek weer siek voel
van depressie soos in 2014
as die dagbreek kom

met die seisoene
gly berustend tog
veel smart verby

ek rangskik rose
alles groei welig
in my nuwe skrywende

lewe

Victorypark, 2023

Meer lig

van sonlig en dowwe lig
en grys misreën

ys-ryp en sneeuvlokkies
wat teer-sag saam ween

die skynsels van aand 
as 'n wolk stil dryf ​
met die swart-blou fluweel 
van die nag om my lyf

ek bly al sewe jaar in ‘n skemerkamer
waar ek gewoond geraak het aan minder lig

waar eintlik wat gebeur het is
dat ek migraines kry van te helder lig

en tog keer ek terug na die oggend se lig
en ‘n rustige, mooi, diepgaande gedig

met altyd meer
intellektuele 

lig


Craighallpark, November 2022

19/09/25

My wonderlike muse

sy het my lewe volgemaak met gedagtes
en pragtige vreemde akkoorde

sy het nuwe wêrelde vir my oopgemaak
ruimte- en naghemelwaarnemings
visse wat deur die sterre swem
anderkant Tierra del Fuego
Jupiter en Mars

ek dink aan liefdeslirieke
poësie en uithouvermoë

en ek dink, hierdie kalmte in my
is beter as dat ek so bekommerd bly

my verstandelike gesondheid is nou beter
ek voel meestal denkend en meer stabiel
ek leef soos ek leef in eensaamheid

ek bly lief vir die kunste
ek kan rustig daarin bly

en ek is bevoorreg
om so 'n wonderlike muse te kon kry

Pietermaritzburg, September 2018

Rustig, stil en mooi

kabinette en woordeboeke
was my pa se kartoteek, ‘n kelder koel

my kombuisie: kapokaartappels, botter
sout en sop en soet lemoene

die mooi dinge wat verby is
die mooi dinge wat steeds hier is

in hierdie vrye tye van my geïsoleerde lewe
dink ek oor die sinvolheid van my bestaan

dan vrede weer in dit wat ek weet
in privaatheid, in sekuriteit

in die waarheid
dat ek vergaan

met die briese deur die nuwe boomblare
ruik ek die vroeg-lente blomme

en die son, die swembad
die lug daar buite

is rustig, stil 
en mooi in die binnehof
wat ek sien deur die blindings

van die ruite

Ash en Betty se afskeid Engeland toe
16 November 2023
Craighallpark

Sing, my blomme

mooi altyd die blomme in ‘n vaas met 'n vis
in hande, voete, perde, engele
in die see, die lug, die wolke
soos Winifred Nicholson
wil ek dit alles probeer 

verf

Vaas met vis
Annora, 2018

Skoonheid, ‘n lewe

haar goudbruin hare
stroom oor haar skouers

sy sing wanneer lente weer sag oor haar vou
soos haar groot glimlag en haar arm om jou

sy tel haar rekenaar af van haar skoot
sy blaas haar mooi kers 

dood

Oudtshoorn, April 2013

Skulpe in my hand

verstom oor die prag
van die skulpe in my hand
gebleik en broos, witblou ligroos
soet heuning appelkoos

en op dit in fynskrif
die dae het ophou bestaan

op hierdie strand vol seepampoentjies
lê soveel skulpe van my land
hierdie skulpe lê
in my hand

met al hierdie skulpe
is ek veilig waar ek skuil
met al hierdie woorde
wil ek my tyd verwyl

elke oggend op my bed lê en lees
elke middag saam met YouTube sing
in die aand baie laat
oor my liefde vir poësie praat

verstom oor die wysheid
van die skulpe

in my hand

Kleinbrak, Junie 2018

My poësie-blog / My Poetry Blog

    Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...