met druppels op haar lawwe lyf
ek sien haar in die diep poel duik
die Visrivierheks met haar fuik
sy knipoog vir my en vra haar vrae
wil jy nie inkom inkom inkom nie
kom dryf kom dryf
kom dryf saam met my
moet net nie
klomp kak aanjae
al was jy altyd
vry ! vry ! vry !
ek gaan toe mos maar die waters in
ek was nie meer so bang nie
ek was nie meer so kwaad
want op ‘n manier
was die ou dier altyd hier
by my en my nimmereindigende skrywery
wat tog nou besig-besig besig is
om 'n einde te kry
Parkhurst, 2023
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.