alles het altyd vir my klaar lank gelede gevoel
asof ek leef in ‘n eeu verder van nou en terugkyk
op nou, die tyd waarin ek leef en dit wat was, asof
dit vasgevang is in glasies vol fyn sandtydkleure in ‘n
maalkolk sterrewind ineen gestrooi gewaai versprei en ek
kan dit nie mooi meer uitmekaar kry nie, dit is vervloei, dit strek
oor millenia, eeue, jare, maande, weke, dae, generasies kom, kom
en sal weer gaan en die tyd droom, en alles bestaan en alles vergaan
