19/09/25

Skulpe in my hand

verstom oor die prag
van die skulpe in my hand
gebleik en broos, witblou ligroos
soet heuning appelkoos

en op dit in fynskrif
die dae het ophou bestaan

op hierdie strand vol seepampoentjies
lê soveel skulpe van my land
hierdie skulpe lê
in my hand

met al hierdie skulpe
is ek veilig waar ek skuil
met al hierdie woorde
wil ek my tyd verwyl

elke oggend op my bed lê en lees
elke middag saam met YouTube sing
in die aand baie laat
oor my liefde vir poësie praat

verstom oor die wysheid
van die skulpe

in my hand

Kleinbrak, Junie 2018

My poësie-blog / My Poetry Blog

    Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...