19/09/25

Soet sestig in die herfs

ek het nou net skuld

so jammer 
so jammer
moenie bekommerd wees nie
wag vir die nag se sterreprag

as ek 'n herinnering gehad het wat kon voortleef
sou ek met my skribbels en liedjies 
iets meer mee wou gedoen het

maar wat ander kan
kan ek nie
ek hou verby
ek berus daarby

sou ek vertel het van my psigosomatiese siektes
vertel het vir die nuwe vriendin, maar sy is weg

died in her sleep

was dit covid was dit kanker, dalk haar hart
sy het net ingegee, maar ek is nog redelik sterk

Elsa wou haar kleinkind in haar arms vashou 
daar ver in die dorpie L'eau de Vie
maar haar wonde het weer aan die bloei gegaan
sy voel verwese gedaan en plat geslaan
oorsee gaan, kan sy nie

so lank soos hierdie aarde beweeg beweeg 
beweeg ons saam onder die hemel en die maan
maar gelukkige verjaardag op 7 April
brose skoonheid, die kamferfoelie, die bye
'n wolk dryf hoog bo die park 
se vroegherfs swye

Annie Reënboog is so jammer so jammer
moenie bekommer nie
wag vir die dag
wag vir 'n hondjie 
se vrolike lag

ek is beter (ek is) 
'n volgroeide lam
sal tot op honderd en sewe 
so kan aanhou lewe

tulala tulalu tulatu tula
my ma is dood 
het die klein seuntjie gehuil

so jammer so jammer 
ek is so jammer

tulala tulala
slaap sag en slaap teer
maak maar jou ogies toe 
weer 'n keer

ek sê vir jou nag 
terwyl die sterretjies 
in al hulle prag

oor jou wag

Kelderkamer, September 2022

My poësie-blog / My Poetry Blog

    Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...