dan draai dit als om my
die sagtheid van die bont duvet
die snoesige kat die dik boek
die kristal waterglase
die dowwe bedlamp
die ligte gordyne
die fraai skilderye
die uitsig uit die venster
oor die donkerte
van ons bergland
teen half vyf sing die voëltjies buite
kyk ek hoe die lig val deur die ruite
oor die ou leerstoel skoongeskrop
as die vertrek gebaai lê in sagtheid
die pêrelgordyne beweeg
die lug waai vars deur die vensters wyd oop
oor die laslappie kusssings, die houtvloer
die ou tafel met die droë blommetjies
en die soet amalings in mooi potte
slaap is soms nou
soet
🦋
© Annora Eksteen, 2010
Dit was net om myself positief ingestel te kry elke oggend, maar slaap was hel vir 16 jaar lank. Angs. Dis iets vreesliks. Nou rustiger en beter vandat ek op Windermere 'n lang hiatus kon vat. Weer eens my verbeelding. Ek was 9 jaar laas weg met 'n wegkomkans uit Randburg uit. Soms darem lekker D&D se vissies en Binky kon oppas en weer binnekort. Verder net omtrent heeltyd op my bed in die kelderkamertjies as ek nie die strate moet stappens nie.
Dit is wel verbasend dat die intellek in staat is om mens se denke op verbeelde paaie te kan rig wat baie help as mens baie sukkel.
Hierdie is 'n paar foto's van 2010. Dit is asof tyd by my gaan stilstaan het.
Dis als verbye tye en weg, maar die herinneringe van die paar, baie eintlik, mooi oomblikke ook — is kosbaar. Ek kyk dikwels terug na die verlede en verstaan so dan: die hede.
Laat gaan ook dan so — die bagasie.
🦋
© Annora Eksteen, 2010
Dit was net om myself positief ingestel te kry elke oggend, maar slaap was hel vir 16 jaar lank. Angs. Dis iets vreesliks. Nou rustiger en beter vandat ek op Windermere 'n lang hiatus kon vat. Weer eens my verbeelding. Ek was 9 jaar laas weg met 'n wegkomkans uit Randburg uit. Soms darem lekker D&D se vissies en Binky kon oppas en weer binnekort. Verder net omtrent heeltyd op my bed in die kelderkamertjies as ek nie die strate moet stappens nie.
Dit is wel verbasend dat die intellek in staat is om mens se denke op verbeelde paaie te kan rig wat baie help as mens baie sukkel.
Hierdie is 'n paar foto's van 2010. Dit is asof tyd by my gaan stilstaan het.
Dis als verbye tye en weg, maar die herinneringe van die paar, baie eintlik, mooi oomblikke ook — is kosbaar. Ek kyk dikwels terug na die verlede en verstaan so dan: die hede.
Laat gaan ook dan so — die bagasie.
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.