soms ry ek terug en sien hoe die ysige lug
die lig se skynsel verander van ligroos na asuur
en 'n pou se helder blou word akwamaryn
in Cézanne se baai van Marseille
ek sien ‘n huis in Provensaalse styl
en kry weer die gevoel
so asof ek weet ek sukkel nou
en het flou geval van skoon verlang
te lief het ek gefluister
te lief
en al wat nou help
is om nog ‘n sagte prent
oor haar lieflike lyf te skilder
om nog ‘n paar laaste skynsels te vang
dit in fynboskleure en karoobos koue oggendgeure
om haar nek te hang
en dan met dieselfde vingerpunte te raak
aan ‘n weerlose wang
jy maak my te seer
dis verby
dis al
maar ek
verlang
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.