op my ou eiland van blare en wind
ry ek op die rug van ‘n walvis
ek lê plat met my wang
teen haar groot warm lyf
magiese walvis
en wese van mites
haar musiek van die borrelsee
streel my en trek my so naby
aan die kosbare wêreld
waarheen sy my saamneem
en soos ons oor die oseaan
ver weg gaan
my wete
van honger kinders ver
maar vir nou
is ek een met jou, walvisvrou
en ek vier wat mooi is
op ons planeet
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.