is ek in ‘n miljoen stukkies vlerke
op in die waterlug
want die stukkendste was ek dié nag
en die wolke het oor my gekom
die wolke het oor my gekom
en my saam met hulle gevat
ek het my sterwende gesig gesoen
en ‘n swart lint om my pols gebind
vir altyd
terwyl ek kalm en rustig word
ek het my sterwende gesig gesoen
en jasmyn in my hare gesit
en toe het ek myself laat gaan
in die bloeiselgeure van die lente naglug
die onbeheerbare gebewe
het uiteindelik uit my lyf bedaar
toe die wolke my opvat
in die mistieke heelal weg
in ‘n Septembernag
gevul met bloeiselgeure
is ek met liefde
in ‘n miljoen stukkies vlerke
op in die waterlug
waar ek in liggewende kalligrafie
tussen miljarde sterre geskryf het
op in die waterlug
waar ek in liggewende kalligrafie
tussen miljarde sterre geskryf het
ek het geleef, geleef, geleef
ek het liefgehad, so liefgehad
ek het liefgehad, so liefgehad
so lief
ek sal aanhou leef, aanhou leef, steeds leef
en ek sal weer en weer
liefgehê word
ek sal aanhou leef, aanhou leef, steeds leef
en ek sal weer en weer
liefgehê word

Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.