my keel brand seer
en die put was te diep
die ketting geroes
alles breek
my bed so sag het opgehou wag
ek sou nooit inkruk en snoesrustig slaap
met jou onder my hande strelend oor jou vel liefste
ek wat geleef het vir ons tye saam eendag
ek wat geweet het van ons ryk kuns diep op verskeie vlakke
ons saam wat ook al kon gebeur
storms trotseer
lyflikheid soen
slaap in stom sinne van ruimteblou wolke
maar jy is nie meer nie
en al wat oorbly van vandag
is my vroegoggend lag
Stillewe, 2023
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.