Betowerende aand in die dieretuin

en die Jakarandablomme val saggies

een vir een neer

so gly die dae verby

met die rustigheid
wat somer bring

die skynsel van ‘n laatmiddagson
wat wegsink agter wolke

verbysweef verander
en aansweef

’n orkes speel

die elwe staan nader
hou die ritme met blink stewels

en sing saam

met die November-walskoor

'n stokou omie sit gesonke in sy opvoustoel

sy dun bene is gekruis

ingedagte swaai hy sy voet

'n ou wyse wat die note

vasdruk teen sy oor

die dansmusiek stop

die kinders swaai hulle sprankelstaffies rond

'n asemrowende pou skree:

nog ... nog

met die sonsondergang

sing die voëls in 'n koor

maar word skielik stil in hulle vlerke

as die donker die bome stil toor

feetjieliggies verskyn

alles word geruisloos 

net 'n rob wat plons

in  die towerlig duister