ek luister na te veel mondmusiek
maar aan die dreunsang van jou stem het ek jou herken
in kompartement nege-en-twintig
in jou sterk manlikheid in ritme met die trein
ruik ek die donker gronddonker
van ons Afrikagrond
aan die reaksie in my lyf skoongestroop van sieraad
gesuiwer deur my skedel deur al my donker skeletgange
kon geen man dit ooit soos jy doen nie
jou liefde liefde vir Afrika o Afrika
maar ook jou weerlose vroulikheid
ja ook jou kinderlike onskuldigheid herken ek
aan jou lang vinger wat wys
na die jakkals se draf draf
deur die veld
jou idees: leef tog maar versigting
gee tog iets terug aan die aarde ons aarde
jy wat deur alle versperrings transendeer
sonder ’n geweer sonder ’n geweer
op ’n trein wat donderend deur die donker dreun
♪♪♬♪♪ l ♪♪♬♪♪ l ♪ ♪ ♀ l ♪♪♬♪♪ l ♪♪♬♪♪ l ♪ ♪ ♀ l ♪♪♬♪♪l ♪♪♬♪♪
mag jy eendag vry wees
mag jou vingers oor my lyf voel
mag ons iets van hierdie rykdom teruggee
en iets leer
uit hierdie helse leed
🦋
© Annora Eksteen, 2010
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.