die son skyn op Namakwalandse madeliefies
‘n oranjeborsie hop-hop in die tuin
ek luister na die kleine mis wat Rossini geskryf het
effe tong innie kies, hy was ‘n sekulêre ou
toe hy al oud was — hierdie komposisie met
glo gewaagd vir daai tyd: vrouesangers
waarvoor hy nie toestemming kon kry
om te sing in die kerk nie
ek vind dit eienaardig
opera walsritmes vir kerklik as kuns
twee klaviere en ‘n harmonium en glo
in daai tyd was dit ‘n half-sekulêre ervaring
maar vir my, vir baie, toe en nou
veral ‘n juweel van uitsonderlike prag
en op hierdie vroue(x)dag, tweeduisend-en
ag, is ek weer eens geïnspireer deur
dié man … hy kon mooi komponeer
in hierdie sy laaste groot werk
dertig jaar ná sy laaste opera
en ek luister nog ‘n keer na sy 1863
Petite messe solennelle
en ek dink al weer, ag hel
musiek is kuns en kuns is skryf
en kuns is
Kuns
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.