14/09/25

Ek skryf toe mos my eie

moeg tam
die nagdrome weer

in my bloed moeg
geen krag meer

buite ‘n saag
ver ‘n vliegtuig

iewers
‘n besem ‘n kar

Maandag 9 Maart 2021
kan nie op nie

nie dink nie
lam in my arms

my bene wil nie vandag
gaan weg nagdroom

gaan weg fluit
gaan weg fagot

gaan weg al die ou
klassieke musikante

al die kinders wat ek na moes kyk
ek hoef nie meer nie

ek het nie meer
stel nie meer

ek skryf mos nou my eie
skryf het ek geskryf

gesing
gespeel

geskilder

geskryf
einde nou

genoeg
om

Geen opmerkings nie:

Plaas 'n opmerking

Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.

Teken in op: Plaas opmerkings (Atom)

My poësie-blog / My Poetry Blog

    Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...

  • Skulpe in my hand
    Annora Eksteen 30 Gedigte (2006) Die tyd toe ek verdwyn het Ek praat van ‘n tuin Ek praat van ‘n waterleliepoel Ek wag vir jou Ek wou dat sy...
  • Rooi papawers wat waai in die wind
    ek kan velde met gras sien en rooi papawers wat waai in die wind Maar eintlik verlang ek na ons kinders. Volwasse en ontwikkeld en mooi. Dus...