tot ons 'n veraf stippel sien
van 'n onontdekte eiland
met 'n ongerepte strand
ons voete raak die sand
en ons herken onsself
in 'n oeroue tuatara
Hierdie akkedissie het in my klassie verskyn
IRG, Randburg, 2022
Teken in op:
Plaas opmerkings (Atom)
My poësie-blog / My Poetry Blog
Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...
-
Annora Eksteen 30 Gedigte (2006) Die tyd toe ek verdwyn het Ek praat van ‘n tuin Ek praat van ‘n waterleliepoel Ek wag vir jou Ek wou dat sy... -
ek kan velde met gras sien en rooi papawers wat waai in die wind Maar eintlik verlang ek na ons kinders. Volwasse en ontwikkeld en mooi. Dus...
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking
Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.