09/09/25

Narsistiese persoonlikheidsversteuring

ek skryf haar enigste klavierkomposisie
op haar grou verlate grafsteen, sien dan
dis ‘n stukkie wat sy betitel het:
Eggo en Narsissus

narsisme is ondermeer
die egotistiese bewondering
vir eie fisieke, wesenlike
of verstandelike eienskappe

einlik net ’n arrogante trots
'n psigologiese versteuring
met dikwels openlike skaamtelose gedrag
uiters ernstig en skadelik

onsensitief vir ander se gevoelens
probeer hulle om hulleself op te pomp
deur iemand van nederige geaardheid
te verneder, te verlaag, en te verkleineer
soms selfs in 'n siek seksuele satisfaksie

dit is 'n onversadigbare, ongesonde selfliefde
waar hulle voortdurend toneelspeel
voortdurend geprys wil word
en voortdurend die opperhand wil hê

toe ek 'n kind was
was ek dikwels in die moeilikheid
hoe dit dan op aanranding uitgeloop het
hoe sy dit geniet het om my aan te val
my baie seer te maak met woorde
ook fisies, en ook seksueel

en om my te sien huil en huil en huil
het sy veral geniet

en so het sy weer beheer oor my gekry
om my te kan hiet en gebied, as ek iets sê
as ek niks sê, ek het begin om op my tande te byt

ons weet daar is baie sulke gespuis in hierdie lewe

laat mens kuns daarvan maak
laat ons vry om dit uit te druk

al was dit 
onmoontlik as kind, selfs vrou 
het ek dit tog eendag reggekry
om uiteindelik weg te ry

en nou

ons behandel mekaar
versigtig en kosbaar
soos Renosterrivier se oewerkonyn

en wys vir mekaar beeldhouwerk
nomades van die Kaokowoestyn

die kunstenaars kap die rotse
breek die uitsigte oop
as vertellers van Afrikatragedies
wat ons gedagtes vul
soos ons digby
ver die einders in ry

ons het genoeg gehad
hanteer ons uiters versigtig
ek maal altyd rond
om hierdie selfde wete

of
prontuit in my gedagtes gefluister:
fokof

🦋🌿

© Annora Eksteen, 2025


Bethulie se kampkerkhof met die ou grafsteentjies is baie ontroerend.

Julie, 2011



Geen opmerkings nie:

Plaas 'n opmerking

Let wel: Slegs 'n lid van hierdie blog mag 'n opmerking plaas.

My poësie-blog / My Poetry Blog

    Annora Eksteen Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea But sad mortality o’er-sways their power, How with this rage shall b...